Schijndelaar ‘Mister Moan’ beleeft bluesavontuur op Beale Street in Memphis
Human InterestSCHIJNDEL | Afgelopen week is Schijndelaar Koos Boer, ook wel bekend onder zijn artiestennaam ‘Mister Moan’, afgereisd naar Amerika voor de kwartfinale van de International Blues Challenge. Zijn moeder en zoon reisden met hem mee.
“Men spreekt van de Blues Challenge, niet van een ‘competition’, omdat dat zou impliceren dat muziek een wedstrijd is, en dat is het niet,” legt Mister Moan uit. Desondanks won hij afgelopen oktober de Dutch Blues Challenge en mocht hij Nederland vertegenwoordigen in een van de belangrijkste bakermatten van de blues: Memphis, Tennessee.
Bij aankomst verbaast het gezelschap zich over de rust in Memphis. Het is zondagavond en op straat is vrijwel niemand te zien, behalve één man met zijn hond. Terwijl er wordt gestoeid met de toegangscode van het hotel, begint de man een gesprek: “Welcome to Memphis!” De hond staart zwijgend naar Mister Moan. “Thank you!” klinkt het enthousiast terug.
Van alle kanten is te horen dat Memphis een gevaarlijke stad zou zijn, waardoor de eerste ontmoeting des te opvallender is. Het blijkt een voorbode voor de rest van de week, want vrijwel dagelijks worden ze aangesproken door locals die graag een praatje maken. Dat zorgt ervoor dat het gezelschap zich al snel op zijn gemak voelt.
Dinsdag staat het eerste optreden op het programma: de kennismakingsronde. Het is Mister Moans eerste optreden op Beale Street, het Broadway van de bluesmuziek. “Muzikanten dromen ervan om hier te spelen,” vertelt een vrouw op straat. “Artiesten bieden zelfs aan om gratis te spelen, maar worden geweigerd.” Het onderstreept de historische status van de straat.
Het Amerikaanse publiek blijkt anders te reageren dan het Nederlandse. Grapjes over “smelling like garlic” en “having a hostile wife” vallen minder in de smaak, terwijl opmerkingen over “praising the Lord” juist enthousiast worden ontvangen.
Het optreden op woensdag telt mee voor de punten. Mister Moan past zijn set licht aan ten opzichte van de dag ervoor. Het praatje wordt iets braver, maar hij blijft dicht bij zichzelf. “Anders dan zo wil ik mezelf niet presenteren,” aldus de Schijndelaar.
Met vertrouwen en een licht geamerikaniseerd verhaal betreedt hij het podium van The Tap Room op Beale Street. In een intieme setting speelt hij nummers als Going to the Doctor, waarin hij bezingt dat je vooral goed moet stinken bij de dokter, Dangerous Wife, over zijn gevaarlijke vrouw met een pistool onder haar kussen, en als afsluiter I’m Not Going to Jail. Dat laatste nummer is een publieksfavoriet, waarin ook zijn vrouw Hilde een rol speelt. Aan het einde van het lied gooit zij boos een bos bloemen richting Mister Moan.
Na optredens op woensdag en donderdag volgt op vrijdag de uitslag. De jury blijkt uiteindelijk op zoek naar een ander type act. Een teleurstelling, zeker, maar Mister Moan is dicht bij zichzelf gebleven en heeft mogen optreden op het historische Beale Street.
Voor meer informatie en foto’s is de Facebookpagina van Mister Moan en die van de Dutch Blues Foundation te bekijken.
