Fotograaf Piet den Blanken overleden

WIJBOSCH | Dinsdagochtend maakte de Facebook-pagina Asociacion Civil Verdad y Vida bekend dat Wijboschenaar Piet den Blanken is overleden. Inmiddels is het bericht gedeeld door familie van hem. Piet stierf na een ziekbed in een hospitaal in Guatemala. Ongeveer een maand geleden werd Den Blanken ziek in Guatemala. Daar werd hij opgenomen in een ziekenhuis waar hij maandag, in het bijzijn van zijn zoon overleed.

Piet den Blanken (Wijbosch, 1951) is een zeer bekende documentair fotograaf en fotojournalist. Hij woonde al enige tijd in Breda. Bij het Beholders Festival (eind 2021) was een documentaire te zien over Den Blanken en fungeerde hij als jurylid bij Het Perfecte Plaatje Schijndel. Op zijn eigen website staat de volgende informatie:

Na de lagere school in Wijbosch gaat hij naar de MULO in Schijndel en de HTS in Eindhoven. In 1972 krijgt hij een baan als dokalaborant bij het Brabants Dagblad in Den Bosch. Snel daarna begint hij foto’s voor deze krant te maken, daarnaast volgt hij de opleiding reportagefotografie aan de Fotovakschool in Apeldoorn.
Vanaf 1978 is hij zelfstandig fotograaf, met als specialisatie sociale en economische onderwerpen. Hij documenteert de samenleving, fotografeert werk- en leefsituaties, legt vast hoe mensen met elkaar omgaan, hoe acties worden gevoerd, hoe mensen opkomen voor zichzelf. Veelal fotografeert hij de onderkant van de samenleving. Zijn reportages worden gepubliceerd in landelijke en regionale dagbladen, in vakbondsbladen en opinie-tijdschriften.
In de jaren tachtig gaat hij ook internationaal werken. Daarbij overheerst zijn belangstelling voor Latijns Amerika. Vanaf de jaren negentig komt het thema van de internationale migratie steeds meer terug.
Hij maakte fotoboeken over uiteenlopende onderwerpen: over Brabants dorpsleven (De Kleine Brabantse Dorpen), over justitie en gevangeniswezen (Mores Leren), over de burgeroorlog in El Salvador (El Salvador), over ontwikkelingen in Brabant (Met het oog op Brabant),over vrijwillige zorg (Beelden van Mantelzorgers), over de burgerbevolking van de Salvadoraanse provincie Chalatenango (Overleven in Oorlogstijd), een terugblik op 25 jaar fotograferen (Grensgevallen), over de generatie uit het Brabantse dorp Wijbosch uit 1950-1951 (De kleuters van 1957), over Brabantse identiteit (Brabant bestaat niet), over de Nicaraguaanse moeder en prostituee Ivania Brooks Torres (Mijn moeder was een echte strijder).
Tentoonstellingen van zijn foto’s waren te zien in het Vakbondsmuseum in Amsterdam, Arbeits Museum in Norkoping (Zweden), overzichtstentoonstelling van zijn werk in de Grote Kerk in Breda, Kunsthal in Wenen, fotofestival Naarden, Kempenlandmuseum in Eindhoven, Nationaal Museum van Costa Rica in San Jose, Europees Parlement in Brussel, het Maritiem Museum in Rotterdam, gallerie De Gang in Haarlem, het Missiemuseum in Steyl, de Domkerk in Utrecht, de openbare bibliotheek in Leuven, de Universiteit van Tilburg. Zijn werk wordt gedistribueerd door fotobureau Hollandse Hoogte.