Juf Anke 25 jaar op De Regenboog: van slaapfeestjes tot eerste leeswoordjes

SCHIJNDEL | Voor Anke Vugts voelt het nog steeds als gisteren dat ze haar eerste stappen zette in het onderwijs. Toch is ze inmiddels al bijna 25 jaar een vertrouwd gezicht binnen Basisschool De Regenboog. Een kwart eeuw lesgeven, lachen, leren en meebewegen met generaties kinderen – reden genoeg voor een bijzonder jubileum én een gesprek met de juf die eigenlijk nooit meer weg wil.

Vol enthousiasme vertelt ze over haar start op de school. Haar LIO-stage – de eindstage van de PABO- liep ze op locatie Wijbosch in groep 2-3. “En toen mocht ik gewoon blijven toen ik was afgestudeerd. Dat was echt zo fijn.”

In de jaren die volgden stond Anke op locatie Hoevenbraak zowel voor de kleuters als voor groep 3. “Ongeveer half om half,” schat ze. Inmiddels is ze alweer zo’n 12 jaar een vaste kracht in groep 3. Precies de plek waar haar hart ligt. “Dat moment waarop een kind ineens beseft: hé, ik kan lezen! Dat blijft magisch. Die verwondering, daar doe je het voor.”

Hoewel kleuters en groep 3 volgens haar ‘een wereld van verschil’ zijn, benadrukt Anke hoe belangrijk de onderbouw is. “Mensen denken soms dat het pas in groep 3 begint, maar dat is echt niet waar. Bij kleuters wordt zóveel basis gelegd. Alleen is het minder schools en meer spelenderwijs.”

Dat spelende en prikkelende zit ook in Ankes manier van lesgeven. “Ik haal echt alles uit de kast,” zegt ze lachend. “Soms sta ik voor de klas en denk ik: als iemand me nu ziet… Maar als het helpt om de aandacht vast te houden en de stof te laten beklijven, dan doe ik het. Passie hebben voor je vak is echt heel belangrijk in het onderwijs.”

“We hebben hier jarenlang slaapfeestjes gedaan met groep 3,” vertelt Anke lachend. “Dan bleef de hele klas ’s nachts op school slapen. Elk jaar dacht ik weer: waar zijn we aan begonnen? Maar als het dan eenmaal zover was en iedereen uiteindelijk lag te slapen, was het zó bijzonder. Dat zijn echt herinneringen die je nooit meer vergeet.”

In 25 jaar veranderde er veel in het onderwijs. Van krijtborden en handgetekende Sinterklaasversieringen tot digitale systemen en uitgebreide administratie. “Vroeger had ik daar op vrijdagmiddag alle tijd voor. Nu is alles vastgelegd en digitaal. Dat is wel even anders.” Toch overheerst geen gemopper. “Het hoort erbij. En we hebben hier ook een prachtig mooi gebouw gekregen, dat zijn mooie veranderingen.”

Wat Anke al die jaren op De Regenboog hield? Het antwoord komt zonder twijfel. “Het team. Echt. Het voelt hier als thuiskomen. Oud-collega’s zeggen dat ook altijd als ze terugkomen. En de kinderen, de ouders… het klopt gewoon.”

Hoewel ze inmiddels niet meer tot ‘de jongsten’ behoort, voelt Anke zich allesbehalve oud. “Het houdt je jong, dit werk. En ik zie mezelf hier echt nog heel lang werken. Ik hou niet van verandering,” zegt ze met een glimlach. “Laat alles maar mooi zo blijven.”

Binnenkort wordt haar jubileum gevierd, al weet ze zelf nog niet precies hoe. “Ze zitten me al een tijdje nieuwsgierig te maken,” lacht ze. “Normaal organiseer ik zelf leuke dingen, nu wordt het voor mij gedaan. Dat is toch anders.” Eén ding is zeker: het wordt 16 januari een feest dat past bij een juf die al 25 jaar met volle overtuiging en plezier voor de klas staat.