60 jaar De Vink

SCHIJNDEL | De Vink, welke Schijndelaar heeft er geen herinneringen in dat gebouw liggen? Op 17 mei bestaat het gebouw als sociaal-cultureel centrum 60 jaar. Dit bijzondere jubileum is een goed moment voor het vierkoppige bestuur om terug te blikken op de geschiedenis en persoonlijke betekenis van het pand. Want sinds 1965 is er genoeg gebeurd. 

Door: Nina van den Heuvel

Maar eerst: een kleine geschiedenisles. Steeds minder Schijndelaren weten dat De Vink ooit begon als noodkerk. In 1948, kort na de oorlog, waren de bestaande kerken in het centrum en aan de Boschweg beschadigd. Bovendien groeide de parochie van de Sint-Servatiuskerk uit haar voegen. De bisschop van Den Bosch gaf pastoor Christ Vinken de opdracht om een nieuwe kerk en gemeenschap te stichten in de wijk Hoevenbraak. Die nieuwe Pauluskerk, grotendeels bekostigd door de inwoners zelf, opende haar deuren in 1949. Toch bleek het gebouw al snel te klein voor het alsmaar groeiende aantal parochianen. Daarom werd een nieuwe Pauluskerk gebouwd in de Julianastraat, schuin tegenover de oude, en in 1963 officieel geopend. De oude kerk bleef in bezit van de parochie en kreeg in 1965 een nieuwe bestemming: een plek voor jongerenactiviteiten onder de vlag van Stichting Jeugdbelangen.

Veel mensen bewaren warme herinneringen aan die tijd. Bestuurslid Bart Eijkemans weet het nog goed. Zijn vader Theo was destijds actief binnen de stichting. “Club 65, carnaval, tieneravonden... er gebeurde van alles,” vertelt hij. Vooral die drukbezochte tieneravonden staan hem bij. “Honderden jongeren kwamen dan op zondag, ook van buiten Schijndel. Zodra iedereen binnen was, ging de deur op slot. Pas om 21:45 uur gingen ze weer open. Zoiets zou je nu niet meer kunnen maken.” De tieners kwamen vanuit de hele regio met de bus. De route van en naar de bushalte, het zogenoemde ‘Vinkenpad’, staat bekend als een plek waar veel jonge liefdes zijn ontstaan. Bij Eijkemans thuis hielp toentertijd iedereen mee. “Mensen kwamen bij ons thuis de sleutel van het gebouw halen en als er met kratten drinken voor de bar gesjouwd moest worden, was ik regelmatig de klos.” Lacht hij.

Naast de festiviteiten werd er ook flink wat gesport. De oude Pauluskerk bood onderdak aan een van de eerste omniverenigingen van Nederland: Alico (Altijd In Conditie). Korfbal, rollerschaatsen, wandelen, creativiteit en tafeltennis, er werd volop bewogen. En vooral van die laatste gaat het hart van Mart Berkelmans sneller kloppen. Niet zo vreemd, want naast zijn bestuursfunctie bij De Vink is hij al bijna 30 jaar penningmeester bij Tafeltennisvereniging (TVV) Schijndel. De vereniging draagt niet meer de naam Alico (net zoals de korfbalclub), maar traint wel nog steeds in dezelfde zaal als ze vroeger deden. Het is zo dan ook geen toeval dat een maand nadat SCC de Vink het 60-jarige jubileum viert, de tafeltennisclub dit ook doet.

In de jaren 70 was er steeds meer behoefte aan uitbreiding. Pastoor Vinken, die destijds nog eigenaar was van de voormalige noodkerk, stemde in met de verkoop. In 1975 werd het pand, met hulp van een schenking van de parochie, overgedragen aan Stichting Jeugdbelangen. Nieuwe ruimtes kwamen erbij en het bestuur kreeg steeds meer de vorm die het nu nog heeft. Ook de naam veranderde: ‘De Vink’, als eerbetoon aan de betrokken pastoor die in 1948 de Paulusparochie oprichtte. Henk van der Donk is sinds die tijd bestuurslid. Hij heeft de ontwikkeling van dichtbij meegemaakt. “Begin jaren ’90 maakten niet alleen jeugd- en sportverenigingen gebruik van het pand, maar ook tachtig andere clubs, instellingen en verenigingen. De naam Stichting Jeugdbelangen dekte de lading niet meer, dus werd het Stichting De Vink.” Hij kijkt met trots terug: “Het gebouw is eigendom van de stichting. We hebben personeel in loondienst en zijn nagenoeg zelfvoorzienend. Dat is bijzonder.”

Het vierde bestuurslid Wim van Weert deelt die trots. “De Vink is een echt fenomeen van de Hoevebraak. Het gebouw heeft, mede door de geschiedenis, een fijne sfeer.” Ook is Van Weert blij dat De Vink de prijzen van zowel het zaalverhuur als consumpties laag kan houden. “Door de redelijke kosten zijn wij laagdrempelig, er is voor ieder wat wils.” Tijdens een korte rondleiding laat hij de acht zalen zien. Op de begane grond zijn dat de bekende grote zaal, de tussenzaal, de vergaderzaal en de bar. In de kelder bevinden zich een grote en een kleine ruimte. De laatste twee zalen, de sportzaal (waarvan het verhuur via de gemeente gaat) en de Regenboogzaal, liggen in basisschool De Regenboog achter De Vink.

De bestuursleden kunnen wel uren doorpraten over wat er allemaal in het bijna monumentale pand is gebeurd. Een korte samenvatting: Een hindoestaans trouwfeest, bokswedstrijden, Spanjaarden, vrouwendagen, Sandra Reemer, Vader Abraham… en nog veel meer, 60 jaar aan herinneringen. De tijden zijn veranderd – verenigingen zijn individualistischer geworden, het bestuur kleiner – maar het pand wordt nog steeds volop gebruikt. En het is met de tijd meegegaan: er is wifi, een ringleiding, en in 2019 kwam er dankzij een bijdrage van het Oranjefonds nieuwe licht- en geluidsapparatuur.
Maar om te zeggen dat dát de reden is waarom men naar het gebouw komt, slaat de plank mis. Het is echt de ziel die de voormalige noodkerk maakt tot wat ze is. Noem het sfeer, noem het laagdrempeligheid, noem het zestig jaar geschiedenis: voor iedere Schijndelaar ligt er iets in De Vink.

Zaterdag 17 mei viert de stichting het jubileum. Iedereen die een connectie heeft met De Vink is tussen 14:00 en 17:00 welkom.