40 jaar juffrouw Josephine
Human InterestSCHIJNDEL | Een bekende naam in Schijndel mag je wel zeggen. 44 jaar lang werkte ze in het basisonderwijs. Het overgrote deel in Schijndel, waar ze begon aan de Aloysiusschool aan de Boschweg. Later ging de school een fusie aan met Basisschool de Klimop en werd de naam De Vossenberg. Inmiddels vormen zij samen met ’t Kwekkeveld het Educatief Basiscentrum Noord, ofwel EBC-Noord. Juffrouw Josephine van Hout maakte het allemaal mee.
Door: Freek Vervoort
“Na mijn opleiding kon ik beginnen aan een school in Sint-Oedenrode. Later ben ik via Liempde en verschillende invalklussen in Schijndel terecht gekomen. De Aloysiusschool stond toen nog bekend als een voormalig jongensschool en ik was één van de weinige dames”, begint de nog immer enthousiaste Josephine te vertellen.
Ze werd aangenomen door Jan Witlox, een begrip in Schijndel volgens haar. Nu is Juffrouw Josephine zelf een begrip geworden. Ze heeft honderden leerlingen voorbij zien komen.
Op 9 mei is haar afscheid op school. Wat er op haar afkomt weet ze nog niet, maar dat het moeilijk gaat zijn wel. “Het is gewoon lastig voor mij. Ik ga het erg missen, maar als ik over een jaar stop is dat gevoel hetzelfde. Het is fijn wat ik in al die jaren gedaan heb.” Ze heeft geen moment overwogen om iets anders te gaan doen. De afwisseling, de kinderen en verschillende functies, overal kijkt Josephine positief op terug.
“De eerste 22 jaar van mijn werkzame leven stond ik daadwerkelijk voor de klas. De laatste 22 ben ik wat meer naar de achtergrond gegaan om verschillende rollen te vervullen. Zo ben ik onder andere intern begeleider geworden en heb ik directiefuncties gehad. Een heel andere dynamiek want daarmee ga je meer over het beleid van de school. Ook het begeleiden van leerkrachten als kritische collega heb ik altijd erg leuk gevonden”, legt ze uit.
In al die jaren is natuurlijk ook veel veranderd. School is een afspiegeling van de maatschappij, zo meent Josephine. Dat heeft onder andere met de digitalisering te maken. “Dat wil zeker niet zeggen dat dit slecht is hoor. Helemaal niet. Je merkt wel dat kinderen minder lang geconcentreerd kunnen werken. Vroeger kon je ze makkelijk een uur aan een opdracht zetten, dat is tegenwoordig lastiger. Ze zijn wat sneller afgeleid.”
Wat niet veranderd is, is één van de belangrijkste dingen: het vertrouwen van de ouders. “Regelmatig hoor je dat ouders tegen leerkrachten in gaan als het om hun kind gaat. Dat heb ik hier minder gemerkt. Het vertrouwen van de ouders in ons als leerkrachten is hier altijd goed geweest en nog steeds. Dat is een erg fijn gevoel”, legt Josephine uit.
Het is een vak wat haar nooit verveeld heeft en wat ze oprecht gaat missen. Dat blijkt uit alles wat ze zegt. Het afscheid zal haar zwaar vallen. “Collega’s geven me zes weken, die denken dat ik dan alweer terug ben. Maar ik kom niet meer terug hoor. Het is nu mooi geweest”, sluit ze lachend af.
Morgen, vrijdag 9 mei, ben je tussen 14.00 en 15.00 uur van harte welkom in de aula van ’t Kwekkeveld om nog even afscheid van haar te nemen.
