Flink bepakt ging Noah het avontuur aan.
Flink bepakt ging Noah het avontuur aan.

‘Het was echt ‘sick’ om in een klooster muziek te maken’

Human Interest 447 keer gelezen

SCHIJNDEL | Project Nepal zit erop voor Noah Strik. Althans, de reis. Het grote werk gaat nu pas beginnen. Noah heeft uren aan beeldmateriaal en duizenden minuten aan muziek. Nu heeft hij zichzelf opgelegd om er een documentaire en een EP van te maken. Alle ingrediënten zijn er om het te doen slagen, want de reis was meer dan memorabel en alles zat er in: ongelofelijk mooie momenten, onvergetelijke ontmoetingen en een flinke dosis tegenslag.

Door: Jeroen van de Sande

Iedereen die eens naar Nepal is geweest, weet dat een ongeluk in een klein hoekje zit. Je komt er in een totaal andere wereld terecht waar andere (culturele) regels gelden, maar waar vooral ook een ander soort hygiëne de standaard is. “Maar één ding was overal hetzelfde”, vertelt Noah. “De mensen zijn er zo ontzettend open. Dat heeft ons echt geholpen om ons doel te verwezenlijken.” Noah en zijn vriendin hadden een vrij strakke planning. Ze wilden op vijf locaties muziek opnemen en trokken er zeven dagen per locatie voor uit. “We dachten genoeg tijd te hebben om tussendoor een soort van weekenden in te plannen voor wat rust, maar dat kwam er eigenlijk niet van.” In een vreemd land, dat op sommige plekken zo afgelegen is, is het heel moeilijk om de juiste plekken te vinden, als ze er überhaupt al zijn. Met zijn tweeën trokken ze niet alleen rond in de steden, maar zochten ze ook dorpjes. Zie daar maar eens muzikanten te vinden. Google kan dan wel aangeven dat er een muziekwinkel is, maar op de aangegeven plek kan er zomaar niets zijn... Daarbij had de reis een valse start, omdat in India de bagage vertraging had opgelopen. “We werden zelfs tegengewerkt door de instanties daar. Uiteindelijk moesten we door, zonder onze bagage. Na zes dagen kregen we pas onze spullen door een telefoontje naar een oud-piloot van Lufthansa die we via via kennen. Soms moet je de connecties hebben, anders was het nooit gelukt.”
“We kregen zoveel aanspraak, dat we al snel merkten dat we niet overal op in konden gaan. Dan zouden we namelijk niets voor elkaar gaan krijgen. Op een gegeven moment vonden we de modus en gingen we meer doelgericht te werk.” Noah heeft zoveel onvergetelijke momenten meegemaakt dat er een boek over te schrijven valt. Hij wil er daarom twee uitlichten. Twee momenten die erg van elkaar verschillen. Zo kwam hij Kathmandu ineens in een oud klooster terecht. “We ontmoetten iemand die zich bezig hield met traditionele Nepalese muziek. De man maakte zich er hard voor om het te behouden voor de cultuur. Via hem kregen we de beschikking over een groep muzikanten en ook wist hij nog een mooie plek om op te nemen: een klooster. Ik huurde een busje, ik huurde het klooster en betaalde de muzikanten. Ik wil daar namelijk nooit gedoe over krijgen. Uiteindelijk hebben we melodieën opgenomen en ritmes. Iedereen was dolenthousiast. Het was echt ‘sick’ om in zo’n klooster muziek te maken.”
Het andere moment wat Noah snel te binnen schiet, was in de jungle, in Shitwan, tegen de grens met India. Noah kwam uiteraard voor de muziek en wonderwel vond hij de mensen en de instrumenten voor misschien wel zijn mooiste opname. “Er danste een groep van dertig mensen. Dat deden ze bijna iedere dag voor de toeristen. Ik zag dat gebeuren en wilde graag met hen muziek maken en beelden opnemen van de dans. Dat moest in korte tijd gebeuren, want de volgende dag moesten we weer door. Met een hoop kunst- en vliegwerk kregen we het vooral elkaar. Toen we aan het opnemen waren had ik echt een ‘wow-moment’, een besef van wat we aan het doen waren!”
Noah kan het soms nog steeds niet geloven wat hij allemaal heeft meegemaakt. Keihard heeft hij samen met zijn vriendin gewerkt om alles voor elkaar te krijgen. Soms iets té hard. “Voor ik ging ben ik even ziek geweest en omdat we de eerste weken van onze reis weinig rust hadden gepakt, werd ik op een gegeven moment goed ziek. Ik denk omdat mijn weerstand te laag was. Ik dacht dat ik malaria had opgelopen. Ik was heel erg zwak, had enorme pijn in mijn buik en op een gegeven moment erge diarree. Bij een arts hoorde ik dat ik een bacterie had opgelopen door vervuild water. Door de juiste medicijnen ging het gelukkig snel beter.”
Nu is het voor iedereen wachten op het eindproduct. Eind juni hoopt Noah alles af te hebben. Zijn EP wil hij dit jaar lanceren en ook zijn docu hoopt hij op zoveel mogelijk plekken te kunnen tonen. Op Netflix? “Dat zou mooi zijn, maar dan moet ik eerst nog op zoek naar de juiste connecties.”

Een van de vele groepen waar Noah langs ging.
Noah tijdens een van de opnames.
Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Uit de krant

Het laatste nieuws

Uit de krant