Een dagje terug in de tijd
AlgemeenSCHIJNDEL | Met trots kijk ik naar de oorkonde. Mijn naam heb ik erop gezet met een ganzenveer en een waxzegel siert het geheel. In grote letters staat erop: ‘Deelnemer van de Cultuurhistorische Dagen van Heemkunde Schijndel’. Heb ik in de rij gestaan met kinderen die de helft van mijn leeftijd zijn om deze te bemachtigen? Ja. Is dat gek? Nee joh, zeg nou zelf: al participerend leren over de historie, dat is toch tof?
Door: Nina van den Heuvel
De Cultuurhistorische Dagen, georganiseerd door de Schijndelse Heemkundekring, zijn een weekend vol activiteiten rondom verschillende historische perioden. Het wordt aangeraden om met de fiets naar de Schaapskooi te komen. Zo goed als ik ben, volg ik dat advies (ik heb ook geen rijbewijs). Bij aankomst blijkt dat maar goed ook, want er staan rijen auto’s geparkeerd. Het is gezellig druk en ik loop meteen naar het veld.
Het weer zit deze zaterdag bij de Schaapskooi niet helemaal mee. De nazomerse temperaturen die ons land de afgelopen weken in hun greep hielden, laten het deze zaterdag afweten. Maar dat is niet erg, merk ik al snel, want er staan zelfgebouwde tenten waar ik droog kan schuilen. En voor wat warmte kan ik op primitieve wijze leren vuur te maken, zoals mijn voorouders dat deden. Met een stokje, een plankje met gaten, een boog en een bot. Het stokje gaat in het plankje, de boog komt om het stokje, het bot gaat óp het stokje en dan is het zagen maar met die boog (hou je het nog bij?). Het doel is om hete as te creëren en daarmee een vuurtje aan te wakkeren. Lukt dat mij? Laat ik het zo verwoorden: ik zou het honderdduizenden jaren geleden niet hebben overleefd, ben ik bang. Warm heb ik het overigens wel van de inspanning.
Dus kies ik ervoor om verder rond te lopen. En wat kom ik allemaal tegen? Een bewoner van de historische nederzetting op het veld die met hout een boog aan het maken is. Een tinnegieter die van metaal poppetjes maakt. Verschillende heemkundekringen uit Meierijstad met hun kraampjes. Mensen in de mooiste historische outfits. En de gebroeders Kennis, kunstenaars die kennis delen over hun reconstructies van mensen van miljoenen jaren geleden. Iedereen heeft één ding gemeen: een passie voor cultuurhistorie. Samen vormen zij het perfecte decor voor de bezoekers, jong en oud.
Overal zie je verwonderde en enthousiaste kinderen van hot naar her dartelen. Ik snap ze wel, want je wilt de wereld ontdekken met een metaaldetector, boogschieten, knutselen, oud-Hollandse spelletjes spelen, kaarsen maken en potten draaien. Hoe leuk is het dat dat op zo’n dag allemaal kan, en dan ook nog eens gratis?
Ik eindig de dag op het terras van ’t Skupke, waar ik een kopje koffie drink en glunderend naar de waxstempel op mijn oorkonde kijk. De historie was vandaag laagdrempelig en bijzonder dichtbij.
