Stewardess uit Schijndel verrast met brons op NK marathon

SCHIJNDEL | Ze had geen trainer, geen schema en tot de dag van de race zelfs geen wedstrijdlicentie. Toch liep de Schijndelse Mikky Keetels afgelopen weekend naar een indrukwekkende derde plaats bij het NK Marathon in Amsterdam. Een prestatie die de hardloopwereld verraste en haarzelf misschien nog wel het meest. 

Ze noemt zichzelf lachend ‘Jan zonder plan’. Naast haar baan als stewardess bij KLM en haar studie Journalistiek weet Mikky tijd te vinden om te trainen, vaak in het buitenland. “Met hulp van sociale media en ChatGPT zoek ik van tevoren veilige hardlooproutes. Na aankomst trek ik meteen mijn hardloopschoenen aan.” Haar liefde voor sport zat er altijd al in. Als meisje was ze een fanatiek hockeyster bij haar club in Schijndel. Zo’n zes jaar geleden verruilde ze de stick voor hardloopschoenen. “Mijn eerste marathon liep ik voor KiKa. Ik haalde 1200 euro op en vanaf dat moment was ik verkocht.” In Amsterdam liep Mikky op intuïtie. “Ik had me voorgenomen hard weg te starten. Na twintig kilometer besefte ik dat ik eigenlijk iets sneller ging dan gepland. Maar het voelde goed, dus ik bleef gewoon lopen. Het was best chaotisch, maar dat past ook wel bij mij,” vertelt ze met een glimlach. Lange tijd liep ze op kop, maar rond de dertig kilometer werd ze ingehaald. Toch kijkt ze zonder spijt terug. “Ik zou niks anders hebben gedaan. Als ik vlakker had gelopen, had ik misschien wat minder diep hoeven gaan, maar dan was het ook minder bijzonder geweest. Het was een fantastische race.” Met een eindtijd van 2:31:23 liep Mikky opnieuw een persoonlijk record. Ze verbeterde zich ten opzichte van haar eerdere marathon in Rotterdam met bijna drie minuten.

“Ik voel tijdens een race goed wat ik nog beter kan doen. Deze keer besefte ik dat ik meer rust mag nemen. Ik liep veel kilometers, maar sliep te weinig. Door beter te herstellen, kan ik nog sterker worden.” Hoewel ze duidelijk talent heeft, blijft hardlopen voor haar een passie naast andere ambities. “Ik zou nooit stoppen met vliegen. Dat is mijn andere liefde. Het geeft me energie en vrijheid. Maar ik denk wel dat ik beide goed kan combineren.” Na afloop kwam er een golf van felicitaties op haar af. “Echt zó veel lieve berichten, van familie, vrienden, maar ook van mensen die ik helemaal niet ken. Dat was echt bijzonder,” vertelt ze. De dag na haar topprestatie voelde ze zich verrassend goed. “De benen zijn prima. Alleen mijn stem ben ik kwijt,” lacht ze. “Ik ben na de race met vriendinnen de stad in gegaan. Muziek, gezelligheid, even genieten.” Of ze ambities heeft om ooit aan de Olympische Spelen deel te nemen? Mikky twijfelt even, dan verschijnt die bekende glimlach. “Stiekem werk ik er wel naartoe, ja. Misschien 2028. Maar ik ga het zien.”