Ad en Corrie van Oorschot – Smulders 60 jaar getrouwd

SCHIJNDEL | Ad (87) en Corrie (81) herinneren zich hun huwelijksdag nog erg goed. “Het was de hele dag feest.” Lacht Corrie. Er waren veel familieleden bij in Nuland, de familie van de bruid bestond onder anderen uit haar tien broers en zussen en die van de bruidegom uit zes. “We hebben alles zelf geregeld, en het was een geweldige dag.” En die dag, 25 juni 1965, is ondertussen al 60 jaar geleden. 

Door: Nina van den Heuvel

Voordat de huwelijksklokken konden luiden, hadden Ad en Corrie drie jaar verkering. De manier waarop ze elkaar leerden kennen, klinkt bijna als uit een film. Het gebeurde op een feest in Vinkel. “Geen idee van wie dat feest was, dat weet ik niet meer,” lacht Ad. Wat hij zich wél goed herinnert, is toen hij Corrie daar zag. Ze was aan het helpen op het feest. Ze dansten samen, maar daarna verloren ze elkaar uit het oog.

Pas maanden later kruisten hun paden opnieuw, op de kermis. “Toen zag ik hem daar weer, op de brommer,” vertelt Corrie. En vanaf dat moment was het duidelijk: dit mocht geen toeval meer zijn. Het werd het begin van een relatie die tot op de dag van vandaag standhoudt. Zestig jaar dezelfde ring, zestig jaar dezelfde echtgenoot.

Na het huwelijk duurde het niet lang voordat Ad en Corrie in de Acaciastraat in Schijndel gingen wonen. “Het huis stond er pas een jaar toen we introkken, dat is 59 jaar geleden,” vertelt Ad. “Dat ging toen via via, wij toonden interesse en we hadden het huis mee te pakken.” (Hoe tijden zijn veranderd!).

Ze kregen twee zoons, Kees en Eugène. Ad werkte zijn hele leven met metaal, als bankwerker en lasser. Corrie begon in een naaiatelier, maar ging zich later focussen op de opvoeding van hun kinderen. De familie groeide door: ze werden grootouders en inmiddels zelfs overgrootouders. Met trots vertellen ze over hun vijf kleinkinderen en drie achterkleinkinderen. “Als opa en oma pas je nog echt op: luiers, ophalen van school, verantwoordelijkheid,” legt Ad uit. “Maar als overgrootouders? Dan mag je vooral genieten.” En dat doen ze dan ook, volop. Het duurt niet lang voordat ze een doos foto’s tevoorschijn toveren met hierin verschillende familiekiekjes. Corrie toont glimlachend een foto van hun achterkleindochter: “…En dan kan ze ooit heerlijk bijdehand doen.”

Samen maken ze nog geregeld wandelingen of stappen op de fiets voor een rondje én een terrasje met een drankje erbij. “Niets moet en alles mag,” is het motto dat ze met zichtbaar plezier naleven. Hun zoon Kees helpt tegenwoordig met de digitale en financiële zaken, maar het huishouden doen ze nog zelf. Poetsen, koken, de boel draaiend houden: geen probleem. De woning is recent verduurzaamd, met een nieuwe keuken, en alles ziet er keurig uit.

Het 60-jarige trouwjubileum zal feestelijk gevierd worden met de hele familie. In de woonkamer hangt een mooie groepsfoto van tien jaar geleden. Dan staan ze ook even stil bij de mensen die ze moeten missen, familieleden die er niet meer bij zijn. Dit is duidelijk motivatie voor Ad en Corrie om eruit te halen wat er in zit en om volledig van hun fijne familie te genieten. En als je hoort en ziet wat voor een warme vriendelijke mensen het zijn, gun je ze dat ook echt.