Een klaslokaal vol herinneringen: juf Carla met pensioen

SCHIJNDEL | Sinds 2001 staat ze dan wel niet meer voor de klas, maar met 47 jaar onderwijservaring weet Carla Groothuizen wel waar ze het over heeft. Van al die jaren bracht de Veghelse er 46 door in Schijndel – in verschillende rollen. Voor de klas, maar ook een groot deel als kwaliteitscoördinator en met extra zorg voor kinderen. Na de fusie van de Lambertusschool en Bunderloo is dat inmiddels op De Heijcant. Ondanks dat ze nog steeds veel plezier aan haar werk beleeft, komt haar pensioen nu in zicht.

Door: Freek Vervoort

Waar Carla voorafgaand aan het gesprek aangeeft het interview wel wat spannend te vinden, is daar bij het werken met kinderen niets van te merken. “Nee, dan voel ik mezelf heel erg op mijn plek, tussen de kinderen”, steekt Carla meteen van wal. “Al sta ik eigenlijk al lang niet meer voor de klas, daar is de liefde voor het vak toch echt begonnen. Inmiddels houd ik me meer bezig met overkoepelende en coördinerende taken. Die afwisseling en diversiteit in het werk heeft het voor mij altijd uitdagend gehouden,” vervolgt ze. Die kans kreeg ze vanuit de schoolorganisatie – en die greep ze met beide handen aan.

Toen Carla nog op de havo zat, wist ze eigenlijk niet precies wat ze wilde. “Iets met kinderen, dat had ik mezelf wel bedacht. Wat precies, wist ik nog niet.”

Nadat ze via de zussen van een vriendin in aanraking kwam met het onderwijs, wist ze het zeker: dát moest het worden. En dat bleek een gouden keus. 47 jaar later werkt ze nog steeds in het onderwijs.

“Nadat ik klaar was met de Pedagogische Academie, kon ik vrijwel meteen ergens aan de slag. Dat was echter maar voor een jaar. Na dat jaar kon ik in Schijndel beginnen, en zo kwam ik hier terecht. Dat was fantastisch.” Ze kreeg kansen om door te groeien en vond genoeg uitdaging. “In het begin hadden we hier nog geen kleuters op school. Na een aantal jaar kwamen die er wel. Dat zorgde voor een andere dynamiek met die kleintjes erbij – heel erg leuk. Maar elke groep heeft iets hoor. Het is gewoon het mooiste vak dat er is!”

In zoveel jaar is er natuurlijk ook veel veranderd. Het contact met ouders is anders geworden, maar het persoonlijke contact heeft nog steeds haar voorkeur. “Het contact met de kinderen, hun ouders en de collega’s is het leukst. Het doel van ouders en school is hetzelfde: we willen allemaal het beste voor het kind. Dat is in al die jaren echt niet veranderd. Mensen zijn misschien soms wat directer geworden,” legt Carla uit.

De coronatijd heeft diepe indruk op haar gemaakt. “Daarin was communicatie heel belangrijk, maar ook lastig. Je moest regelmatig minder prettige berichten aan ouders doorgeven. Voor ouders was het ook een moeilijke tijd, want zij zaten ineens met de kinderen thuis.”

Op maandag 16 juni neemt Carla afscheid van haar geliefde school, kinderen en collega’s. Wat haar precies te wachten staat, weet ze nog niet. Wel is er gelegenheid om afscheid te nemen tussen 14.15 en 15.00 uur. “Ik heb mijn collega’s de vrije hand gegeven. Dat is met mijn 40-jarig jubileum ook goed gekomen, dus daar heb ik nu ook alle vertrouwen in,” besluit ze.