José Korsten: een leven lang vrijwilliger

SCHIJNDEL | Op 28 juni is op feestelijke wijze afscheid genomen van José Korsten – van Raay als vrijwilligster, de laatste jaren vooral bekend in de functie van kerkcoördinator. Met vele aanwezigen en Pastoor Joe zijn warme woorden gesproken, een oorkonde en bloemen overhandigd. Samen met Anton Bijnen kijken we terug op vierenvijftig jaar inzet en toewijding aan de parochie. Haar motto is: “Wie goed doet, goed ontmoet”. 

Door: Gerdie van Beekveld.

José stelt het op prijs als Anton Bijnen, pastoraal team ondersteuner, bij ons gesprek is. Zij vullen elkaar aan en werkten vele jaren samen. Anton benadrukt: “Al dat werk, het gaat niet vaneigens, zoals dat in het Schijndels wordt uitgedrukt.” Er is zoveel te zeggen over een leven lang dienstbaar zijn, vooral willen zijn, voor de parochie in vele hoedanigheden. Een lange lijst vrijwilligerswerk: 

Gemengd Servatiuskoor 1970 -1978
Wijkvertegenwoordiging 1980 – 2010
Secretaresse parochievergadering 1980 – 2008
Organisatie zieken dag vanaf 1980
Huisbezoek 1990 – 1994
Actie kerkbalans en vastenactie 1990 – 2010
Coördinatie Servatiuskerk 2000 – 2010
Secretariaat, opgave H. Missen, administratie 2000 – 2010
Vrijwilligersbeleid tot en met 2010
Kerkcoördinator en coördinator parochiecentrum 2010 – 2024
Lid Stichting Smits-orgel en beiaard Schijndel 2017-2024
Koster Annakapel Wijbosch en koster kapel Zusters van Liefde, Pastoor van Erpstraat

Al deze taken kwamen op haar pad, omdat José van huis uit al betrokken was bij het geloof en het kerkelijke leven. Haar vader maakte de haan die in de toenmalige Paulusparochie in Schijndel op de kerktoren pronkte, net als de lezenaar en paaskaarsstandaard. Die laatste twee zijn bewaard en hebben nu een prominente plaats in de Servatiuskerk. Haar moeder was voorzitter van destijds de Elisabeth vereniging en lid van het dameskoor in de Pauluskerk in Schijndel. Pastoor Vinken kwam bij de familie van Raay achterom als er iets geregeld moest worden, zo vertrouwd was de relatie en de inzet voor de parochie. Het geloof en iets voor de geloofsgemeenschap betekenen is José met de paplepel ingegeven. José is van het begin actief in de Heilige Servatiuskerk. José werd gevraagd om taken te vervullen, omdat zij met situaties wist om te gaan, graag met mensen omgaat en zoals zij zelf zegt: “ik wil er zijn, zichtbaar, open en toegankelijk, en ook mensen in hun waarde laten”. Steeds wist zij door de wisselwerking haar werk te laten doen, de juiste weg in te slaan om tot samenwerking te komen. 

Dienstbaar zijn, gevoel hebben voor een goed gesprek, soms is stilte het beste antwoord. Er is niet altijd een oplossing voor wat gehoord en beluisterd wordt. Waardevol is het mede - leven, het samen vorm en woorden geven aan gebeurtenissen en hoe dat voelt. Persoonlijke verhalen, één op één verteld. José benadrukt als reactie: “Ik zeg elke dag dank voor de dag.” Soms is het aangrijpend en toch is er zijn, er oprecht en zichtbaar zijn, genoeg. Het loslaten van alle taken, contacten en bezigheden maakte José emotioneel en toch kijkt José met een dankbare glimlach terug. Ze heeft haar stempel op vele bijeenkomsten en vergaderingen gedrukt door haar manier van zijn. Denken in mogelijkheden en kennis van zaken ondersteunden haar steeds. De saamhorigheid binnen het team van de Servatiuskerk en ook bij de zusters van Liefde in het klooster aan de Pastoor van Erpstraat, waar ze de laatste tijd ook werkzaam was, zal altijd warm herinnerd worden. Haar inzet is hoog gewaardeerd. Vrijwilligers verzetten zoveel werk, zijn onmisbaar om samen de parochie levend te houden. 

Toen Pastoor Joe in 2010 in Schijndel bij de Servatiusparochie kwam was José degene die hem opving, hem de weg wees en zijn steun en toeverlaat werd. Zijn warme, gemeende en dankbare woorden op 28 juni onderstrepen hun betrokkenheid bij elkaar en voor de parochie. Verbindingen voor het leven zijn gelegd met vele medewerkers en vrijwilligers die José ontmoette. Haar gezin is een liefdevol vangnet. Vandaag worden reizen benoemd die José maakte. Haar interesses zijn breed. Een boekje werd tevoorschijn gehaald over Vincent Depaul die in Frankrijk een vrouwelijke religieuze beweging heeft opgericht. Samen met de Zusters van Liefde uit Tilburg is ze daar geweest. Verder ook op reis naar Rome, Lourdes en naar plekken waar ze een kaarsje aan kan steken. Een mooi gebaar, een teken van licht en hoop. 

Het afscheid is feestelijk gevierd en de sleutel van het parochiecentrum is ingeleverd. Toch zal José zo vaak ze kan nog naar de mis in de kapel bij de zusters gaan op zondagmorgen om elf uur. Even op de koffie en buurten, contacten onderhouden, op het parochiecentrum. José zegt: “Afscheid is geen leegte, juist de goede dingen gaan altijd met me mee.” Anton knikt, ze zullen altijd bevriend blijven. Elkaars’ soulmate zijn, zoals José zei. Betrokken blijven, een leven lang ontwikkeling en verandering, is gezien binnen de Parochie. Haar inzet en toewijding werden benoemd bij het afscheid op 28 juni en met een stralende glimlach ontving José de bloemen, oorkonde en dankbare woorden. “Laat mij maar doen” zegt José, “Ik bid voor jullie.”