Sticker verdiend?
Column 125 keer gelezenJe hoort wel eens dat kinderen stickers plakken wanneer ze bijvoorbeeld bezig zijn met zindelijk worden. Het stimuleert hen enorm om het gewenste doel te bereiken heb ik me laten vertellen. Uit mijn basisschoolperiode weet ik nog dat we op school ook stempels en stickertjes spaarden in een schriftje. Goed en net werk leverde wat op, zo werkte dat. En zo werkt het kennelijk nog steeds.
Hoe gaat dit eigenlijk bij volwassenen? Bij de boodschappen kun je zegels sparen voor van alles en nog wat. Messen, pannen en glazen, de kasten staan hartstikke vol maar we sparen vrolijk door. Want ja, gratis hè. We worden verleid om méér te kopen zodat de spaarkaart sneller vol is. Ook weer met stickers. We zijn er bijna net zo gevoelig voor als die koters van ons.
Zou het trouwens verslavend zijn, stickers plakken? Best een onschuldige verslaving eigenlijk, als je bedenkt welke verleidingen nog meer op de loer liggen. Ik ken trouwens niemand met een stickerplakverslaving. Ze zijn er wel hoor, kijk maar eens om je heen in de openbare ruimte. Lantaarnpalen, brievenbussen en vuilnisbakken, ze zijn allemaal rijkelijk voorzien van plaatjes. Dat doen volgens mij geen jonge kinderen, alhoewel, als je ziet hoe schots en scheef ze geplakt zitten ga je daar toch ook weer aan twijfelen. Maar, serieus, waarom doen mensen dit? Vinden ze het mooi? Vragen de desbetreffende instanties of iedereen hun (reclame)stickers wil verspreiden? Of belanden de stickers uit zichzelf op de verschillende objecten? Wie het weet mag het zeggen, ik weet het niet. Wat ik wél weet is dat het er niet bijzonder fraai uitziet. Al die half over elkaar geplakte rommel overal, het dorp wordt er zo niet mooier op.
Misschien moeten de verkiezingsborden er gewoon structureel blijven staan, dan kunnen die tussen de verkiezingen door versierd worden met leuke plaatjes. Want nu de gemeente een kleine honderd afvalbakken heeft weggehaald is het plakoppervlak wel beduidend minder. Of misschien een nog beter idee: je maakt thuis een stickervel- of schriftje, weer even terug naar je kinderjaren.
bert.
