Column: Vroeger was alles beter: Die goeie ouwe tijd , weet je nog?
Column 142 keer gelezenDie goeie ouwe tijd , weet je nog?
We speelden buiten tot de straatverlichting aanging. Onze moeder was thuis wanneer we uit school kwamen, vader was aan het werk. Als onze ouders zin hadden in een kopje koffie met de buren dan liepen ze daar even binnen, of zij bij ons. Op de televisie konden we kiezen uit Nederland 1 en Nederland 2, en iedereen keek naar hetzelfde programma op hetzelfde tijdstip, lekker overzichtelijk als je het mij vraagt. Toen we wat ouder werden en met vrienden uit gingen was er de stilzwijgende afspraak dat je er wekelijks was. We hoefden niet eerst elkaar te bellen over waar en hoe laat, dat wísten we gewoon.
Ook woonde iedereen zijn hele jeugd bij zijn ouders en later met man of vrouw en eventueel gezin in een huur- of koopwoning naar wens. Er waren gezinnen waar men een auto reed, die dan voor een paar knaken vrolijk werd volgetankt. En sommigen van ons gingen eens per jaar op vakantie, ergens in de buurt. Daarentegen waren er ook een hele hoop voor wie dit niet was weggelegd. En ook deze mensen kijken vaak positief terug naar ‘die goeie ouwe tijd’.
En toen kwam de verandering. Vrouwen kozen steeds vaker voor een carrière buitenshuis, hun leven bestond (gelukkig) niet meer alleen uit zorgen voor het gezin. Mannen waren (gelukkig) niet enkel meer de persoon die op zondag het vlees sneed. We waren er blij mee, veranderingen hoorden erbij en werden geaccepteerd. Ook toen de computer werd ontwikkeld, hij was zo groot als een gemiddelde huiskamer. Later kwam daar de mobiele telefoon bij, ook al zo’n bakbeest in die tijd. De wereld lag ons aan de voeten, we reisden tot ver over de landsgrenzen in onze auto’s of met het vliegtuig. Geweldig al die nieuwe ontwikkelingen.
Het ziekenfonds werd opgedoekt, de zorgverzekering deed zijn intrede. Mooie herenhuizen gingen tegen de vlakte waarvoor strakke appartementencomplexen in de plaats kwamen. Het riep en roept nog altijd een hoop weerstand op. Maar…onze kinderen willen ook een huis. En…als onze naaste ziek wordt dan willen we alle mogelijke wegen bewandelen om hem of haar er weer bovenop te krijgen. Dat betekent dat er huizen moet worden gebouwd, en dat de premie van de zorgverzekeraar stijgt. Dat kan niet anders lijkt mij. En dat begrijpt elk weldenkend mens ook zeker wel. Maar het blijft lastig. Prima wanneer er windmolenparken komen, maar wel graag ergens anders. Linksom of rechtsom, veranderingen zullen er blijven, of je het er nou mee eens bent of niet. Meteen bij het eerste bericht over bouwplannen of iets van dien aard met zijn allen de barricaden op, dat is zo’n beetje hoe het tegenwoordig gaat. Af en toe wat water bij de wijn doen en bedenken dat het na ons niet ophoudt hier is misschien een idee?
bert.
