Schijndelaren in het buitenland: Tussen Schijndel en Canada

SCHIJNDEL | Tussen Schijndel en het Canadese High River ligt een wereld van verschil. En toch voelt het voor Frank en Hannie van Donzel alsof ze twee keer thuis zijn. Al ruim vijftig jaar leven ze tussen Nederland en Canada, met een koffer vol verhalen, herinneringen en een bijzondere kijk op het leven.

Ze lachen als de vraag komt waarom Schijndel nog altijd zo belangrijk voor hen is. “Ik ben hier geboren en eigenlijk nooit echt weggeweest,” klinkt het. “Velen kennen mijn vader, voormalig wethouder Piet Verhagen misschien nog wel.” Hoewel Canada al decennialang hun vaste woonplaats is, blijft de binding met Brabant sterk. Twee keer per jaar keren ze terug. “In het voorjaar en in het najaar. Zo breken we de lange winters in Canada een beetje.”

Die winters zijn daar immers van een andere orde. “Bij ons kan het in april nog sneeuwen en dan, ineens, ontploft de lente. Alles komt tegelijk uit. Hier in Nederland begint dat veel geleidelijker. Dat vinden we prachtig om mee te maken.”

Tijdens hun verblijven in Nederland zitten ze allesbehalve stil. Met een auto en fietsen trekken ze er volop op uit. “We hebben duizenden kilometers gereden en gefietst. Naar plekken als Apeldoorn, Roermond en Thorn. En overal waar we stoppen: een Radler en bitterballen,” vertellen ze lachend. “Dat is echt iets wat we missen in Canada.”

Die kleine, typisch Nederlandse momenten maken hun bezoeken waardevol. Net als het sociale leven. “We sturen altijd even een berichtje naar bekenden als we er zijn. Dan spreek je af om samen te fietsen of te picknicken. En voor je het weet ben je weer helemaal onderdeel van het dorp.”

Van Schijndel naar Canada
Hun gezamenlijke verhaal begint eind jaren zestig, wanneer Hannie als jonge vrouw naar Canada reist. Ze groeide op in een ondernemend gezin; haar vader was tuinder, iets wat later ook voor herkenning zorgde tussen beide families.

“In Canada ontmoetten we elkaar tijdens een kampeertrip met andere Nederlanders. Ja… van het een komt het ander,” zegt ze met een glimlach. Na een jaar brieven schrijven volgt de grote stap. “We zijn in 1969 getrouwd in Schijndel en daarna naar Canada gegaan.”
Wat begon als een avontuur, groeide uit tot een leven. Inmiddels wonen ze er al meer dan 55 jaar.

Van meubelmaker tot burgemeester
In Canada bouwt Frank een indrukwekkende loopbaan op. Hij begint als meubelmaker, maar groeit uiteindelijk door tot burgemeester van High River. “Het was een hele ervaring,” vertelt hij. “Je kunt echt iets betekenen voor de gemeenschap, en dat geeft veel voldoening.” Die betrokkenheid bij de samenleving loopt als een rode draad door hun leven. Het is iets wat ze beiden typeert.

Onderwijs en wereldwijde blik
Hannie kiest haar eigen pad en gaat het onderwijs in. Ze geeft achttien jaar les in talen als Frans, Duits en Spaans. “Dat internationale sprak me altijd aan,” legt ze uit. Later is ze twintig jaar actief als schoolbestuurder. “Dan zit je echt tussen de mensen. Je praat met ouders, leraren en denkt mee over beleid. Dat was heel waardevol.”

Haar werk en betrokkenheid bij internationale onderwijsorganisaties brengen haar over de hele wereld. “Japan, India, Rusland… Dat zijn geen gewone vakanties. Je komt echt in contact met andere culturen.”

Bal, jongeren en gemeenschap
De betrokkenheid stopt niet bij werk. Via onder andere de Rotary zetten Frank en Hannie zich al jaren in voor jongeren. Een bijzonder initiatief is het jaarlijkse bal dat zij mede organiseerden.
“In acht weken tijd bereiden we jongeren voor,” vertelt Hannie. “Ze leren dansen, presenteren en hoe ze met elkaar omgaan. Maar het belangrijkste is: zelfvertrouwen.” Het bal is een feestelijk hoogtepunt. Jongeren verschijnen in nette kleding, ouders kijken trots toe. “Voor veel ouders is dat een emotioneel moment. Ze zien hun kinderen ineens anders.”
Daarnaast organiseren ze uitwisselingsprogramma’s en lokale initiatieven. Tijdens corona ontstond zelfs een ‘garden tour’, geïnspireerd op Schijndel. “Mensen waren zó blij dat er weer iets kon. Dat is je echte beloning.”

Twee culturen, één leven
Het leven tussen twee landen levert bijzondere inzichten op. “Nederlanders zijn direct,” zegt Frank. “Ze zeggen vaak eerst ‘nee’, maar dat is het begin van een gesprek.” Hannie vult aan: “In Canada zijn mensen beleefder. Ze zeggen sneller ‘ja’, maar doen het niet altijd.”

Toch zien ze vooral de kracht van beide werelden. “Hier is het gezellig en sociaal. Daar is het respectvol en rustig. Samen is het een mooie balans.” Wat Canada hen vooral bracht, is vrijheid. “Je kon daar echt je eigen leven opbouwen zonder dat iemand zich ermee bemoeide.” En toch blijft Schijndel trekken. “Zodra we hier zijn, voelen we ons meteen thuis,” zegt Hannie. “Je komt mensen tegen op de markt, maakt een praatje. Dat gevoel blijft bijzonder.”

Heimwee kennen ze niet. “We hebben het beste van twee werelden,” besluiten ze. “Maar je moet wel accepteren dat je het ene nooit volledig in het andere kunt hebben. Dat is misschien wel de belangrijkste les.”