Marcel bij zijn houtlaser.
Marcel bij zijn houtlaser. Foto: Bas Ulehake

Marcel Koolen over de verborgen wereld van geocaching

Human Interest 2.086 keer gelezen

SCHIJNDEL |  “Ik kan eigenlijk nergens stoppen zonder te denken: ligt hier niet ergens een cache?” Aan het woord is Marcel Koolen uit Schijndel. Al jaren is hij fervent geocacher, iemand die met behulp van GPS en puzzels op zoek gaat naar verstopte ‘schatten’. In zijn woonkamer laat hij trots zijn zelfgemaakte caches zien. Sommige zijn verstopt in vogelhuisjes of achter ogenschijnlijk gewone objecten, andere vragen inventiviteit of behendigheid om te openen. “Het is een spel, een avontuur, en voor mij ook een manier om buiten te zijn.”

Geocaching is een wereldwijd spel waarbij deelnemers met coördinaten op zoek gaan naar verstopte objecten, vaak kleine doosjes of buisjes met een logboekje erin. In dat boekje schrijf je je naam als bewijs dat je de cache hebt gevonden. Sommige caches zijn makkelijk – onder een bankje, aan een hek – andere zijn geniaal verstopt of alleen te vinden na het oplossen van ingewikkelde puzzels. In Nederland liggen er tienduizenden, waarvan een flink aantal in Schijndel en omgeving.

“Het begon voor mij een jaar of vijf geleden,” vertelt Marcel. “Een vriend nam me mee tijdens een vakantie. Ik was net herstellende van een operatie en had geocaching ontdekt als een manier om weer te bewegen. Ik was meteen verkocht.”

Creativiteit en techniek
Wat Marcel zo aantrekt in de hobby is het creatieve aspect. “Sommige caches zijn kunstwerkjes. Een vogelhuisje waar je een inbussleuteltje moet vinden om een lamp open te maken. Of een paaltje langs de weg met een verborgen luikje. Ik heb ook ooit een cache gemaakt van een oud verkeersbordpaaltje, helemaal uitgehold en met een geheime sluiting. Daar word ik blij van.”

Toch is er ook frustratie. “Soms worden caches vernield of gestolen. Dan hebben mensen het niet begrepen. Een cache hoort ongemerkt te blijven liggen. Als je hem niet vindt: prima. Maar ga niet alles kapotdraaien. Dat is zo zonde.”

Een community in beweging
Geocachers vormen een hechte, maar bescheiden gemeenschap. Via de officiële app en evenementen komen zij met elkaar in contact. Marcel: “Je leert elkaar herkennen. Ik heb vrienden gemaakt met wie ik samen op pad ga. Vaak is dat Gerard, die ik al jaren ken. Zijn vrouw en kinderen doen ook mee. Het is iets wat je samen kunt doen.”

Marcel organiseert ook zelf evenementen, waaronder de jaarlijkse bijeenkomst bij de Schaapskooi in Schijndel. “Daar komen mensen uit het hele land op af. Sommigen rijden speciaal van ver om er toch bij te zijn.”

Spelregels en veiligheid
Aan het plaatsen van een cache zijn regels verbonden. “Er moet altijd minimaal 161 meter tussen caches zitten,” legt Marcel uit. “En veiligheid is belangrijk. Je mag geen caches aan verkeersborden hangen waar kinderen de weg op kunnen rennen. Ik denk daar goed over na. Soms overleg ik met de gemeente of ik ergens iets mag plaatsen. Gelukkig werkt Meierijstad daar goed aan mee.”

Sommige caches vereisen klimuitrusting, andere vragen om magnetische hengels of zelfs schroevendraaiers. “Maar het moet nooit gevaarlijk worden. En het mag de natuur niet beschadigen. Ik zie het liever als een verrijking: een mooie cache in de natuur maakt het gebied juist leuker.”

Overal en nergens
Geocaching is niet gebonden aan één locatie. “Als ik op vakantie ben, kijk ik altijd of er caches in de buurt zijn. In Duitsland heb ik ooit met twaalf mensen naar één cache gezocht. En in Zeeland viste ik er eentje uit een boom met een losse tak, omdat ik mijn hengel was vergeten. Je maakt wat mee.”

Volgens Marcel zit er achter elke cache een verhaal. “Ik heb eens een cache gevonden die je pas kon openen als je een ketting op een bepaalde manier bewoog. Of eentje waarbij je water in een pijp moest gieten om een sleuteltje naar boven te krijgen. Je wordt creatief.”

Trackables en ruilobjecten
In sommige caches liggen ruilobjecten: kleine speeltjes, muntjes of zogeheten trackables. Marcel laat een doosje zien met houten schijfjes, zijn eigen ‘signature items’. “Ik laat deze vaak achter als ik een cache log. En als ik een mooie tegenkom, ruil ik hem. Sommige mensen verzamelen die dingen. Dat is een wereld op zich.”

Trackables hebben een unieke code en reizen van cache naar cache. “Het idee is dat ze bewegen, niet dat je ze houdt. Je logt waar je hem gevonden hebt en waar je hem weer hebt achtergelaten. Zo kun je zijn reis volgen. Sommige zijn al de hele wereld over geweest.”

Woodies
Binnen de geocachingwereld bestaan er ook Woodies’ of Wooden Geocoins: kleine ronde houten schijfjes, vaak bedrukt met een uniek ontwerp, logo of naam. Geocachers laten ze achter in caches als een soort visitekaartje. Anderen verzamelen ze of ruilen onderling.

‘Het is verslavend. Elke cache is een puzzel, een verhaal, een ontdekking’ - Marcel Koolen.


Ook Marcel maakt zijn eigen Woodies, en niet alleen voor zichzelf. “Ik ontwerp ze, laat ze laseren, en neem ze mee naar events. Daar ruil je ze met anderen, maar ik maak ze ook in opdracht. Voor geocachers die zelf geen ontwerp of techniek hebben, maar toch hun eigen Woodie willen. Het is een leuke extra dimensie aan de hobby.”

Schoonmaken als bijzaak
Geocaching gaat niet alleen over zoeken. Regelmatig organiseert Marcel een zogeheten CITO (Cache In Trash Out) – een opruimactie waarbij geocachers zwerfafval opruimen in een gebied. “Laatst nog, bij de afrit van de N279. In een paar uur tijd hadden we tientallen vuilniszakken gevuld. Dat hoort er ook bij: iets terugdoen voor de omgeving waar je komt.”

De mooiste van allemaal?
Heeft Marcel een favoriete cache? Hij denkt even na. “Toch die met die ketting. Zo vernuftig. Maar er zijn er meer. Een huisje in Eerde waar je eerst water in een pijp moet gieten en dan met een haakje een sleuteltje eruit vissen. Dat soort caches blijf je onthouden.”

Verslavend? Zeker weten.
Marcel is inmiddels goed voor meer dan 22.000 vondsten en hoort bij de top-15 van Nederland. “Het is verslavend. Elke cache is een puzzel, een verhaal, een ontdekking. En het is goedkoop. Je kunt het met de gratis app doen, of een paar tientjes per jaar betalen voor een premium lidmaatschap. Maar het allerbelangrijkste? Je komt op plekken waar je anders nooit zou komen. En dat maakt het bijzonder.”

Kijk voor meer informatie of geocaching op Geocaching.com of Geocaching.nl

Marcel Koolen laat enkele Woodies zien.
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Op zoek naar een cache.
Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie

Uit de krant

Uit de krant