Marvin Timmer geniet bij Tilburg Trappers van ijshockey

Marvin Timmer geniet bij Tilburg Trappers van ijshockey

SCHIJNDEL | De ontgroening is net achter de rug voor ijshockeyer Marvin Timmer (19) als jonge aanvaller bij het eerste team van Tilburg Trappers. De geboren Bosschenaar die getogen is in Schijndel timmert als een ware doorbijter aan de weg naar de top. “Zodra ik op de ijsbaan sta met m’n stick, dat gevoel kan ik moeilijk omschrijven maar het is een keigave sport.”

Door: Cis van Pinxteren

Marvin is blij dat hij de stap heeft gemaakt naar het eerste. “Ik ben één van de jongste en hoop een waardevolle speler te worden. Mijn ontgroening is net achter de rug, ze hebben m’n haren kort geknipt en we waren met het hele team uit geweest in de stad.” Tilburg Trappers bestaat volgens Marvin uit een hecht team, de Tilburg Trappers spelen op het derde niveau van Duitsland: De Oberliga.

Badkamers en tegels verkopen
In het dagelijkse leven werkt Marvin bij Jan van Erp badkamers en tegelverkoop. “Het maakt me superblij dat ik af en toe op wedstrijddagen eerder weg mag of dagen vrij krijg. Aangezien we in Duitsland spelen reis je vaak vier à vijf uur heen en terug. Ze maken het combineren van reizen en werk gelukkig realistisch voor me.” Hij begeleidt graag klanten bij Jan van Erp om de beste badkamer of tegel uit te zoeken. Van ijshockey kan hij niet volledig rondkomen en zit bij Van Erp goed op zijn plek. Tilburg Trappers speelt vaak drie wedstrijden per week en trainen ook twee keer. Het seizoen telt 56 competitiewedstrijden, van oktober tot maart, met daarna de play-offs. Eenmaal op de ijsbaan is het genieten voor Marvin, van snel de puck schieten op het doel of in een split second een speler passeren. “Zodra ik op de ijsbaan sta met m’n stick, dat gevoel kan ik moeilijk omschrijven maar het is een keigave sport. In tegenstelling tot voetbal kan er bij ijshockey bij een grote achterstand nog van alles gebeuren, het is onvoorspelbaar.”

Opofferingen en hockeygenen
Timmer heeft op het moment lichte last van zijn enkel. Als jonge speler in een fysieke sport moet hij door goede positionering uit de duels blijven. Sinds zijn derde staat de ijshockeyer al op schaatsen om in de voetsporen te treden van zijn vader Armand die als prof speelde in Den Bosch en Utrecht. “Mijn schaatstechniek is vrij goed dus ik kan buitenom verdedigers gaan om ze te passeren. Ons pap was net als ik een aanvaller, ik heb hem zelf nooit zien spelen. Hij feestte erg naast zijn profcarrière en weet wat ik er voor moet laten.” Het strenge maar realistische advies betekent dat de negentienjarige vaak niet mee op stap kan met vrienden. Marvin vond dat in het begin erg lastig maar heeft er, nu hij speelt in het eerste, daar geen last meer van. “Het is alle opofferingen waard. In Duitsland zit er in het stadion een andere beleving en geeft het een kick om daar te mogen spelen. Al m’n vrienden hebben begrip voor mijn sportcarrière en drukke schema.” De ultieme droom van het ijshockeytalent is om ooit te zullen spelen in de Amerikaanse NHL. “Daar speelde buiten Daniël Sprong nog nooit een Nederlander,  omdat die stap moeilijk is. IJshockey blijft helaas in Nederland een kleine sport.” Marvin vindt het geweldig dat het Winterpark de kinderen de kans geeft om vroeg te leren schaatsen. “Ik schaatste vroeger met vrienden altijd op dit baantje en ik vind dat zo’n ijsbaantje vaker mag in Schijndel. Nu ben ik erg druk maar in de toekomst kan ik eventueel les geven in ijshockey.”