Adriaan en Betsie van Hooft – Van Heertum 60 jaar getrouwd
Human Interest 1.852 keer gelezenEERDE | Ik zet het adres van het echtpaar in Google Maps. Twintig minuutjes fietsen vanuit Schijndel. Eenmaal aangekomen zie ik een mooie, oude boerderij. Ik druk op de deurbel – die doet het niet. Volgende deurbel, ook niks. Dan bedenk ik me: we zijn in Brabant. Dus ik loop achterom. Ik kijk voorzichtig of ik iemand zie… en ja hoor, daar zitten ze aan de keukentafel: Adriaan (89) en Betsie (88). Het is een prachtig gezicht: een karakteristieke boerenkeuken, met daarin twee mensen die mij gaan vertellen hoe het is om al 60 jaar getrouwd te zijn.
Door: Nina van den Heuvel
Ik neem een eerste slok van mijn koffie terwijl we teruggaan naar het begin. Hoe leerden Betsie uit Schijndel en Adriaan uit Eerde elkaar eigenlijk kennen? Het begon allemaal op een sportdag van de Jonge Boerenstand (later de KPJ). Daar ontmoetten ze elkaar voor het eerst. Na afloop gingen ze naar de Heeswijkse kermis en fietsten samen terug. “Ja, toen hebben we zo een beetje met elkaar gebuurt,” zegt Adriaan. Betsie vult aan dat het buurten al snel overging in maandelijkse dansavonden. “Ik heb heel vaak op en neer naar Schijndel gefietst, vaak met wind tegen” zegt Adriaan. En van het een kwam het ander. Een aanzoek volgde, een trouwdatum werd geprikt, en er werd in het huwelijksbootje gestapt. Bijzonder hoe eenvoudig het soms kan gaan, denk ik terwijl mij, tussen het verhaal door, gebak wordt aangeboden. Maar het verhaal werd curieuzer.
Betsie groeide op in een gezin van dertien, met maar liefst negen zussen. Serva en Jo, twee van die zussen, wilden op dezelfde dag trouwen. Betsie had haar zinnen gezet op een eerdere datum – geen probleem, de voorbereidingen werden getroffen. Ze zou haar trouwjurk zelf maken, en ging samen met haar ouders naar de markt in Den Bosch om stof te kopen. Bijzonder voor die tijd: ze gingen met de auto. Maar onderweg sloeg het noodlot toe. Ze moesten uitwijken voor een auto die een veel te ruime bocht nam, en belandden op de rand van het kanaal. “We hadden geluk dat we niet ín het kanaal zijn gereden,” zegt Betsie. Maar ‘geluk’ is relatief: zij en haar ouders overleefden het ongeluk, maar door het herstel moest het huwelijk worden uitgesteld. Dus toch dezelfde trouwdag als haar zussen: 24 juni 1965 werd het.
“Het was een mooie dag,” lacht Adriaan. In het gemeentehuis en in de kerk trouwden Serva met Cor van Heesch, Jo met Nout van de Zanden, en Betsie met Adriaan. Drie huwelijken op één dag, een hele gebeurtenis voor de families. Het was dan ook druk tijdens het officiële gedeelte, en natuurlijk ook tijdens het feest. Alles staat hen nog goed bij. Het was snikheet en de feestruimte zat stampvol. Adriaan en Betsie besparen mij de details, maar laten we zeggen dat Café Duperco aan de Steeg destijds geen airco had, en dat zowel het koude buffet als de soep niet zo lekker meer waren. Toch kijken ze met veel plezier terug op hun bijzondere trouwdag.
Een uitgebreide huwelijksreis zat er niet in, al mocht Adriaan de volgende ochtend uitslapen - tot tien uur dan, want er moest hooi gehaald worden. Hij komt uit een familie van varkensboeren die sinds 1901 aan de Kapelstraat in Eerde woont. “En dat werk stopt niet,” zegt hij met trots. Met 180 zeugen was er altijd wat te doen. “Ik heb ook altijd meegeholpen, dan ben je blij als je ‘s avonds in bed ligt,” lacht Betsie. Al snel kwam bij de zorg voor het vee, de opvoeding van hun drie kinderen: Zoons Eric en André, en dochter Marjan. Ook zij staken de handen uit de mouwen. “Zowel de kant Van Hooft als Van Heertum zijn harde werkers, wij houden er niet van om stil te zitten.”
Dan stel ik de onvermijdelijke vraag: wat is hun geheim voor een lang huwelijk? Het is even stil. “Je hebt altijd wel iets, dat heeft ieder huwelijk,” zegt Adriaan. “Maar het is belangrijk dat je gewoon doorgaat.” Hij kijkt naar zijn vrouw. “Je moet niet al te gekke dingen gaan doen,” lacht zij. Ze benadrukken hoe dankbaar ze zijn dat ze elkaar nog hebben en dat ze beiden nog in goede gezondheid verkeren. Ze realiseren zich dat een 60-jarig trouwjubileum niet vanzelfsprekend is. Want van de drie huwelijken die op 24 juni 1965 in Schijndel werden gesloten, zijn alleen Adriaan en Betsie nog over. De andere vier, Jo en Noud, Serva en Cor, zijn helaas overleden.
En om die gezondheid te koesteren, zijn ze ook na hun pensioen actief gebleven. Ze gaan met regelmaat naar de kerk. Adriaan maakt al sinds zijn 7e als tenor onderdeel uit van het koor en ook Betsie is er niet verlegen van om tijdens Kerst en Pasen mee te zingen. En dat gaat alleen maar beter aangezien ze, naar eigen zeggen, op tijd is gestopt met roken “Mijn laatste pakje sigaretten kostte 80 cent. Zo lang geleden is dat dus.” Lacht ze. Ondanks dat ze samen inmiddels zes kunstheupen delen, stappen ze nog steeds samen in de auto voor een uitstapje. Werken hoeft allang niet meer, maar voor Betsie staat één ding vast: “Al 60 jaar bij dezelfde baas!” En ze kijkt Adriaan lachend aan.
